آدمها همه ستاره هایی دارند که با هم یکی نیستند.
برای آنها که دانشمندند معما هستند.
برای کارفرمای من طلا بودند.
اما همه این ستاره ها ساکنند.
در عوض تو ستاره هایی خواهی داشت که هیچکس ندارد.
وقتی شب به آسمان نگاه می کنی
چون من دریکی از آن ستاره ساکنم.
وچون دریکی از آن ستاره ها خواهم خندید
آن وقت برای تو چنین خواهد بود که
همه آن ستاره ها دارند می خندند.
تو ستارگانی خواهی داشت که خندیدن بلدند.

آنتوان دوسنت اگزوپری
شازده کوچولو